Heb je recht op reiskostenvergoeding bij re-integratie?

Wanneer u arbeidsongeschikt bent en weer aan het werk gaat via een re-integratietraject, komen er veel praktische vragen kijken. Een van de meest concrete en prangende vragen is vaak: wie betaalt eigenlijk de reiskosten voor deze verplichte afspraken? Moet u zelf opdraaien voor de rit naar de bedrijfsarts, de re-integratiespecialist of de proefplaatsing, of heeft u recht op een vergoeding?

Het antwoord hierop is niet eenduidig en hangt af van uw specifieke situatie en de fase van het traject. De regels verschillen bijvoorbeeld tussen een WIA-traject, een Wajong-uitkering of een re-integratie vanuit de Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA). Bovendien spelen uw arbeidsovereenkomst, eventuele CAO-afspraken en de afspraken in uw re-integratieplan een cruciale rol.

In dit artikel brengen we de belangrijkste principes en verantwoordelijkheden in kaart. We kijken naar de verplichtingen van de werkgever, het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) en uw eigen rechten. Want duidelijkheid over deze financiële vergoeding kan een belangrijk steuntje in de rug zijn tijdens het vaak veeleisende proces om weer deel te nemen aan het arbeidsproces.

Wanneer de werkgever of UWV de reiskosten moet betalen

De verplichting tot het betalen van reiskosten tijdens re-integratie hangt af van wie de re-integratieverplichting heeft en wat er in het re-integratieplan is vastgelegd. Dit plan is het uitgangspunt.

De (voormalige) werkgever is verantwoordelijk voor de kosten als de reis te maken heeft met een re-integratietraject onder zijn verantwoordelijkheid. Dit geldt voor reizen naar bijvoorbeeld een gesprek met de bedrijfsarts, een spreekuur bij de arbodienst, of een re-integratiegesprek bij de werkgever zelf. Ook voor proefplaatsingen of werkplekken die de werkgever als doel heeft aangegeven in het plan, moet hij de reiskosten vergoeden. De hoogte van de vergoeding (bijvoorbeeld het openbaar vervoertarief of een kilometervergoeding) moet in het plan staan.

Het UWV neemt de verplichting over op het moment dat de werkgever zijn wettelijke re-integratieverplichting (meestal na twee jaar ziekte) beëindigt. Vanaf dat moment valt u onder de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) en is het UWV verantwoordelijk voor uw re-integratie. Het UWV vergoedt dan de noodzakelijke reiskosten voor door hen aangeboden of verplichte activiteiten, zoals sollicitatietrainingen, assessments of gesprekken bij het UWV. U moet deze kosten vaak eerst zelf voorschieten en daarna declareren.

Een belangrijke voorwaarde voor vergoeding door wie dan ook is dat de reis noodzakelijk en redelijk is. Er wordt gekeken naar de afstand en de meest kosteneffectieve vervoerswijze. Onredelijk hoge kosten, zoals regelmatig gebruik van een taxi zonder medische noodzaak, hoeven niet vergoed te worden.

Bij twijfel of een geschil over de vergoeding is het re-integratieplan het eerste document dat u moet raadplegen. Staat het er niet duidelijk in, dan ligt de bewijslast voor het betalen van de kosten bij de partij die de re-integratieverplichting heeft.

Hoe je de reiskosten declareert en welk bedrag je kunt krijgen

Om je reiskosten te declareren, heb je meestal schriftelijke bewijzen nodig. Houd alle originele ov-kaartjes, parkeerbonnen of tankbonnen zorgvuldig bij. Maak een duidelijke overzichtslijst met data, reisdoel, afgelegde kilometers en het totale bedrag per dag. Dit overzicht dien je in volgens de procedure van je re-integratiebedrijf of UWV. Dit kan vaak via een online portaal, een app of per post.

Het bedrag dat je krijgt, is meestal gebaseerd op de wettelijke vaste kilometervergoeding. Voor 2024 bedraagt dit € 0,23 per kilometer. Deze vergoeding geldt voor de kortste weg tussen je huis en de locatie van de re-integratie-activiteit, zoals een gesprek, training of sollicitatie. Voor openbaar vervoer wordt het daadwerkelijk betaalde tarief, vaak op basis van een tweede klas treinkaartje of ov-chipkaartgebruik, vergoed. Parkeerkosten worden normaal gesproken volledig vergoed op basis van bonnetjes.

Let op: er kan een maximum dagelijkse vergoeding of een maximaal aantal te declareren dagen per maand gelden. Sommige instanties hanteren ook een eigen, lager tarief dan de wettelijke kilometervergoeding. Controleer daarom altijd je re-integratieovereenkomst of de voorwaarden van het UWV. Declareer nooit kosten voor woon-werkverkeer naar een vaste werkplek; het moet specifiek gaan om reizen voor de re-integratie.

Een correct en volledig ingediende declaratie wordt meestal binnen enkele weken uitbetaald. Bewaar alle documenten en een kopie van je declaratie totdat de zaak is afgerond. Bij twijfel over welke kosten wel of niet declarabel zijn, neem dan altijd vooraf contact op met je re-integratieconsulent of het UWV.

Veelgestelde vragen:

Mijn werkgever biedt me een re-integratietraject aan bij een andere locatie, die verder weg is. Moet hij de reiskosten daarvoor vergoeden?

Ja, in de meeste gevallen wel. De werkgever is verantwoordelijk voor het re-integratieproces en de daarmee gepaard gaande kosten. Dit volgt uit de Wet verbetering poortwachter. Als de nieuwe, tijdelijke werkplek verder van uw huis ligt dan uw oorspronkelijke werkplek, ontstaan voor u extra reiskosten. Deze extra kosten moet uw werkgever vergoeden. Het is gebruikelijk dat de vergoeding plaatsvindt volgens hetzelfde regime als voor normale woon-werkverkeer (bijvoorbeeld volgens de CAO of het reiskostenbeleid van het bedrijf). Bespreek de hoogte en de wijze van vergoeding tijdig met uw werkgever of de bedrijfsarts.

Ik ben gedeeltelijk arbeidsongeschikt en volg een re-integratietraject bij een ander bedrijf. Krijg ik nu reiskosten van mijn eigen werkgever of van het nieuwe bedrijf?

Uw eigen werkgever blijft verantwoordelijk voor de vergoeding. Ook bij een re-integratieplaatsing bij een ander bedrijf (een zogenaamde 'stage' of 'werkplekleren') blijft uw arbeidsovereenkomst met uw oorspronkelijke werkgever bestaan. Hij is en blijft uw werkgever en daarmee verantwoordelijk voor de kosten die gemaakt worden voor uw re-integratie. Het is verstandig om vooraf met alle partijen – uw eigen werkgever, de stageplek en eventueel de bedrijfsarts – duidelijke afspraken te maken over de declaratie en uitbetaling van de reiskosten. Laat deze afspraken bij voorkeur op papier zetten.

Wat kan ik doen als mijn werkgever weigert mijn reiskosten voor re-integratie te betalen?

Allereerst is het verstandig om uw werkgever hier schriftelijk op te wijzen. Verwijs naar zijn verplichtingen onder de Wet verbetering poortwachter. Vaak helpt het om de bedrijfsarts hierbij te betrekken; die kan aan de werkgever uitleggen dat deze kosten onderdeel zijn van het re-integratieproces. Levert dit niets op, dan kunt u een klacht indienen bij het UWV. Het UWV kan toetsen of uw werkgever zijn poortwachterstaken goed uitvoert. Als laatste stap kunt u naar de kantonrechter stappen om de vergoeding alsnog te vorderen. Houd alle documentatie over het traject en de reiskosten goed bij.